Hallo wij zijn de snelle Zondags ATBBikers

Gem. Leeftijd: +- 35 jaar  ][  Gem. Snelheid: + 21 km/u  ][  Gem. Afstand: 35~70 km 

De Bart Brentjens Challenge 2010 “Mountainbikers terreur!”
Geschreven door Joost2.0   
maandag, 11 oktober 2010 00:00

ATBBikers zijn snel op de BBC2010!

Het is vandaag werkelijk schitterend weer! Goed dat juist vandaag dan ook de Bart Brentjens Challenge is georganiseerd. Het is voor mij de eerste keer dat ik met tijdsmeting zou rijden, dus ik was benieuwd hoe ik het er vanaf zou brengen. Mijn tactiek was niet te fanatiek te beginnen.

In de auto had Apollo mij al ingelicht dat het na de start ieder voor zich zou zijn. Dus even geen vriendjes, maar gewoon volle bak. Dat zorgde al voor de eerste onderlingen strategische uitschakelingen. Naast de psychologische oorlogsvoering betreft de kwaliteit van de fietsen, werd ook het materiaal gesaboteerd. Er werden zadels los gemaakt, snelspanners los geklikt en ventielen open gedraaid. Uiteraard allemaal wel met een knipoog!

We waren al vroeg bij de start. Het voordeel was dat we vooraan in het startvak konden beginnen. Het nadeel was een halfuur blauwbekken. Gelukkig wist JoostB ons wat op te warmen! Na het blauwbekken mogen we eindelijk van start. Van mijn goede bedoelingen komt meteen niks meer terecht. Het is meteen echt volle bak gas geven.

Na het wegrijden kom je over het grasveld dat ik herken uit de filmpjes op youtube van de BBC. Daarna is het dringen om door het poortje te gaan. De eerste 5 km zijn goed te doen. De klimmen zijn voornamelijk over asfalt en de benen voelen nog goed. Het tempo ligt wel gelijk hoog.

We rijden uiteindelijk de voerstreek in. Ik herken nog bepaalde punten van de mergel heuvelland en voeren is een erg mooi gebied. Echt veel tijd om te genieten van de uitzichten heb ik niet. Het gaat deze keer vooral om het mountainbiken zelf. Na wat klimmetjes komen we bij de eerste serieuze afdaling. Jammer dat het weer remmen geblazen is. Opvallend weinig mensen kunnen fatsoenlijk afdalen. Nu moet ik ook bekennen dat mijn fiets daar wel erg geschikt voor is. Via een kleine drop haal ik nog wat mensen in, maar het pad wordt te smal en ik moet me inhouden. De scherpe stenen doen al veel mensen aan de kant zetten met lekke banden. De schilder voor me werd daar ook slachtoffer van. Eerst spoot er een beetje latex uit, toen nog een beetje meer latex en uiteindelijk zat alles onder de latex. Genoeg om een compleet huis mee te schilderen! Al vloekend zet hij zijn fiets aan de kant.

Na een lange asfaltklim komen we met een groep vast te zitten achter een tractor. We gaan even langzaam. Mooi om te herstellen. Gelukkig kunnen we er snel omheen en wordt er hard doorgetrapt om de verloren tijd in te halen. Op sommige stukken rond de 35km/h.

Na de tractor krijgen we al snel een leuke technische klim. Althans, als het niet zo druk was geweest. Ik probeerde hem al trackstandend te rijden, maar ook ik moest me overgeven aan het loopgeweld. Langzaam sjokken we naar boven. Gelukkig om wel beloond te worden met een afdaling.

De afdalingen die volgen kan ik mooi aan de zijkant inhalen. De scherpe takken die daar hangen zorgen voor flinke schrammen, maar ja, dat hoort erbij. In de afdaling daarop kom ik achter de sturenknijper en toeter. De sturenknijper moest regelmatig even zijn handen losschudden van het knijpen en toeter laat in ieders geval duidelijk horen wanneer hij remt. Een drupje olie op zijn schijfremmen zou wonderen doen :P .

Na 35 km kom ik bij de eerste stop en besluit daar niet veel tijd te verspillen. Ik vul vlug mijn bidon en ga verder. Ik heb zelf genoeg eten bij. Na ongeveer 40 km kom ik eindelijk iemand van de groep tegen. Het is Apollo. Ik denk dat Apollo gemotoriseerd reed. Achter op zijn zadel branden namelijk een rood lampje en bij elke klim zag ik dat lampje maar kleiner en kleiner worden. Achter me zag ik inmiddels kanjer verschijnen. Dat motiveerde me toch maar wat gas bij te geven. Ik probeer het gat met Apollo dicht te rijden en samen met mister Blue lukt dat ook, al kost het veel kracht. We rijden als drietal verder tot de laatste stop.

Bij deze stop was alles wel erg goed geregeld. Super goede koeken en voldoende drinken (van performance.be). Ik vond de barretjes erg lekker, alleen moeilijk open te krijgen. Dat snap ik dan ook niet zo goed. Worden er tonnen gestoken in het optimaliseren van een “koekje”, maar een slimme verpakking? De sportdrank was ook erg goed te doen. Hier zat tenminste smaak aan. Bij te veel tochten doen ze 1 schepje op 50 liter, maar tijdens de BBC was het in verhouding.

Na die stop begonnen mijn benen wat zeer te doen (iets te fanatiek getraind de afgelopen weken) en bij de eerste de beste klim na de stop moest ik Apollo laten lopen. Wat heeft hij een power in zijn benen tijdens het klimmen. En daar reed ik weer. Helemaal alleen. Zonder mister blue, als mister Blue. Zowel achter me als voor me zag ik niemand. Ik vroeg me af of ik nog wel goed zat. Ik kwam langs de plek waar de finish was van de mergel heuvelland. Uiteindelijk rijden we een stukje van de route van de zondag van de MH2D. Ik heb al even geen bordje gezien, maar een wandelaar wijst me er op dat ik goed zit. Ik ga nog een keer staan om aan te zetten.

Na nog een lange asvalt afdaling krijgen we nog een aardige klim en gaan we links over een grasveld. Het was eigenlijk een gokje, want ik vond het moeilijk te zien of ik daar in moest. Gelukkig zat ik toch goed.

Even wordt mijn plezier verstoord door een boze wandelaar. Hij noemde ons terroristen. Het was de terreur van de mountainbikers. Terwijl ik vriendelijk vroeg of ik mocht passeren!?! Even ga ik de discussie aan, maar al snel wordt me duidelijk dat dit geen zin heeft. Vermoedelijk heb ik te vriendelijk gedag gezegd tegen zijn vrouw! Ik groet toch maar vriendelijk en uiteindelijk kan ik passeren waarna ik het laatste stuk nader.

Na een afdaling zie ik dan ook het grasveld. Dit betekend nog 5 km ongeveer. Ik besluit nog een keer aan te zetten en ga nog maar een keer staan. Eigenlijk wil ik dat niet meer, maar goed, ik zie weer fietsers voor me en dat motiveerd. Het laatste stuk push ik me dan ook om nog wat tempo te maken. De 2 fietsers voor me krijg ik niet meer ingehaald, maar ze hebben me wel geholpen nog even te focussen.

Als ik over de finish kom is het wel een kick! Er stonden mensen te klappen en mijn naam werd omgeroepen. Ik eindig als 32ste van de 437 deelnemers van de 75 kilometer (de volledige lijst)! Eenmaal afgestapt voel ik de pijn in mijn benen. Als de groep compleet is verwen ik me zelf met een hotdog en een biertje. Heerlijk! Eenmaal thuis voel ik me helemaal leeg maar voldaan! Ik vond het TOP!

De persoonlijke video van het evenement: Film!

Bart Brentjens Challenge Eijsden 2010
Tourtocht 75K per Categorie
Mannen

Pos Naam Woonplaats MV Afstand, 27K, 55K, Finish

1      Sascha Mai Gresaubach M 75        01:22:53 02:09:35 02:55:19
......
16    KeeToo, WAALWIJK M 75               01:36:26 02:30:48 03:22:26
20    Apollo, Waspik M 75                         01:43:01 02:35:09 03:25:04
32    Joost2.0 Eindhoven M 75                 01:42:47 02:37:00 03:30:58
40    Kanjer, Boxtel M 75                           01:43:58 02:37:59 03:34:10
50    SpeedRider, Waalwijk M 75            01:51:58 02:48:21 03:40:32
86    JoostB, tilburg M 75                          01:54:00 02:52:49 03:50:19
??    BlackRider (dnf)
96    Arnoud, Nieuwkuijk M 75                 01:46:55 02:53:47 03:52:41
98    Spoedy, BOXTEL M 75                      01:50:37 02:52:39 03:53:01
103  Steven, Waalwijk M 75                     01:46:28 02:52:00 03:54:43
166  KeesF, Gennep M 75                         01:54:34 03:03:15 04:08:29

......
437 Jasper Engel St Oedenrode M 75 02:27:28 03:57:15 05:49:53


Groetjes Joost2.0

bron:http://www.mountain-bikers.nl
edit: Spoedy

 
No images

Slider

Strava

Merken

Banner