Hallo wij zijn de snelle Zondags ATBBikers

Gem. Leeftijd: +- 35 jaar  ][  Gem. Snelheid: + 21 km/u  ][  Gem. Afstand: 35~70 km 

Trailclinic
Geschreven door Mark Kleinloog   

Zondag om 8,00h vertrek richting Velp voor een trailclinic bij MTB-clinic met de ATBBikers.

We verzamelen in de kantine van een tennisvereniging. Onze instructeurs zijn Karst Zijlstra, eigenaar van MTB-clinic en Marten Koster een Freestyle specialist. Na een korte instructie onder het genot van een bak koffie worden buiten de pedalen gewisseld, klikpedalen zijn uit den boze en worden we ingepakt met hielbeschermers, kniebeschermers en elleboogbeschermers. De zadels gaan in de laagste stand, dus we voelen ons met de beschermers net een stel ridders op shetlandpony’s.

De eerste stop is op een licht stijgende asfaltweg, waar we instructies krijgen voor het maken van een wheelie. Het ziet er heel lastig uit en dat is het ook, maar toch gaan de voorwieltjes al snel de lucht in. De kunst is natuurlijk het wiel in de lucht te houden, maar dat vergt nog wat huiswerk. Alleen Ruud heeft er geen problemen mee, hij doet het achterstevoren op zn fiets met 1 hand in de lucht ondertussen de rest nog wat instructies gevend. Daarna nog wat stuurtechniek , om pionnen rijden en letten op de lichaamshouding. Tijdens de afdaling moeten we proberen zo diep mogelijk in de fiets te gaan zitten zodat je onder een tak door kunt rijden.

Daarna een stukje fietsen naar het bos waar een verzamelpunt is met wat technische materialen. Springschansjes, wipwappen, balkjes en een plateau met trapjes en opritjes. Hier krijgen we les in voorwiel optrekken, achterwiel optrekken en de bunnyhop. Het is verrassend hoe je zonder klikpedalen toch dat achterwiel van de grond krijgt. De bunnyhop vergt nog aardig wat oefening thuis. Daarna fietsen we een kleine drop om gevoel te krijgen voor springen in het diepe en na een tijdje gaat het andersom, klimmen over het balkje zonder af te stappen. Dat gaat allemaal redelijk goed. Alleen Yugor heeft pech, tijdens een hop een luide knal, zijn complete zadel begeeft het. Er wordt direct voor vervangend materiaal gezorgd, maar ook dat wordt vakkundig gemold door Yugor. De kettinggeleider is beschadigd en moet weer recht gebogen worden.

Rond de middag stoppen we voor een bak koffie in het plaatselijke zwembad, maar veel tijd krijgen we niet, Karst heeft er zin in en wil ons zoveel mogelijk mee geven deze dag. We vertrekken naar een hoog punt in de stad, met een pleintje waar we een trap en een muur op en af kunnen hoppen. In het begin twijfelen we nog een beetje, het is hoger dan wat je gewend bent. Maar we zullen volgens Karst onze grenzen moeten verleggen en uit de comfortzone moeten komen. We hebben niet voor niets een heel harnas aan toch? Na wat oefening springt en hopt iedereen als de beste, prachtig om in zo’n korte tijd zo’n ontwikkeling te zien. Yugor heeft de smaak helemaal te pakken, tijdens een sprong weer een geweldige knal, weer een zadel afgebroken. Gelukkig kan deze eenvoudig gerepareerd worden.

Vervolgens gaan we over trappen de berg af en krijgen we een les in het afdalen en klimmen van een trap. Tijdens het wachten op elkaar mogen we alleen surplace staan, dus geen voetjes aan de grond. Soms best lastig wanneer iemand de trap niet op komt omdat hij iedere keer onder luid tandwielgekraak halverwege tot stilstand komt (ik zal geen namen noemen, maar hij rijdt op een rood/witte fiets) Wanneer iedereen in staat is de trap te besteigen, rijden we weer naar het bos, waar we een les afdaaltechniek krijgen. In een mooi geërodeerd pad, met een aantal kleine hopjes en kombochten moeten we proberen zonder te remmen naar beneden te komen. De eerste keer moet de rem regelmatig aangesproken worden, maar de laatste keer gaat het bijna zonder de rem te gebruiken. Weer een mooie ervaring.

Als laatste rijden we terug naar het punt waar we begonnen zijn en Karst geleidt ons naar een drop op een best wel steile helling. We gaan er naar beneden voordat we in de gaten hebben hoe steil het is, maar volgens Karst is dat de beste methode om hem voor het eerst te doen. Je houding is zo automatisch goed. Na de drop nog een keer herhaald te hebben is de tijd om en sluiten we af met een biertjes in de kantine van de tennisvereniging.

Het was een hele leerzame, maar vooral ook leuke dag, waar veel ATBBikers enthousiast zijn gemaakt voor het trailrijden. Dat is geheel te danken aan de twee erg enthousiaste instructeurs. De platformpedalen gaan grif over de toonbank, dus dat beloofd nog wat.

 
No images

Slider

Strava

Merken

Banner