Hallo wij zijn de snelle Zondags ATBBikers

Gem. Leeftijd: +- 35 jaar  ][  Gem. Snelheid: + 21 km/u  ][  Gem. Afstand: 35~70 km 

De Gulbergen 24uur (individueel)
Geschreven door Fred v Poppel   
dinsdag, 09 oktober 2012 19:11

29/30 September 2012

Het was voor mij de eerste keer dat ik aan een wedstrijd deel nam waarbij ik 24 uur op mijn fiets moest vertoeven. Dit alles vraagt natuurlijk ook redelijk wat voorbereiding, zoals training, voeding, materiaal en de algehele dag planning. Ik had het geluk dat we met genoeg teams aanwezig waren, zoals de ATBBikers en het EPO Team die mij ook uiteindelijk geholpen hebben, zonder hun hulp had ik het nooit gehaald.

Gulberg24 2012_2

De eerste zes uur ging goed totdat de Giant XTC begon te haperen met schakelen, steeds als ik het loopbruggetje over ging hoorde ik iedere ronde een hevig gekraak, omdat de ketting door sloeg. Het werd op den duur zo erg zodat ik uit de wedstrijd was, parkeerde mijn MTB tegen het hek en probeerde uit te leggen dat het over was, maar ver kwam ik niet .
Jasper zijn reserve fiets werd direct voor mij geprepareerd zodat ik weer vrolijk verder kon, mijn dank hiervoor was groot, drie ronde later was mijn fiets weer gerepareerd door Cycletrend. Het koste wat nieuwe tandwielen en een ketting maar ik kon weer verder op mij eigen fiets.

Iedere ronde moet je eten, dus ik had een vaste plaats genomen om mijn voeding te nemen en dat was op een mooi vlak stuk, bij Camping het Wolfsven, wel makkelijk want daar stond ook een container voor het afval. Dit ging goed tot een uur of drie s’ morgens toen kon ik geen eten meer zie, en kreeg daarbij ook nog eens hevige hoofdpijn.
Ging voor de eerste keer echt naar binnen, liep als een dolle kip de tent in, waar ik door de team maten opgevangen werd.
Hun advies was om even rust te nemen en te gaan zitten. Heb ik een paar koppen thee met honing gedronken en ben weer vertrokken na nog snel een pannenkoek met honing genuttigd te hebben.
Het ging weer iets beter dus trappen met die handel.

Naar mate de uren vorderen kreeg ik steeds meer klachten, pijn in mijn handen, nek en schouders en vooral mijn kont, er zat geen vel meer op  maar ja dat hoort er allemaal bij, 24 uur is ook lang, heel lang. Vaak dacht ik  komt er geen eind aan, iedere acht kilometer weer die bult op pfff. Daarna gelukkig een mooi rustpunt, even  afdalen, wat later ook steeds moeilijker werd, de groeven in de bochten worden diepe sporen zodat je goed moest opletten want een fout was zo gemaakt. 
Ben er een keer gevallen maar dat had weinig betekenis. Zo nog enkele rondjes afgelegd totdat ik om half zeven weer ziek werd en terug ging naar de tent, ik had het niet meer, het is klaar vertelde ik goed aangeslagen. Het team probeerde me nog wat op te peppen maar het ging echt niet. Er werd me aangeboden om even in de bus te gaan liggen, wat ik dan ook heb gedaan. Later toen ik wakker werd ging ik terug naar de tent waar ik hoorde dat ik zesde had gelegen en nu nog op de negende plaats lag. Toen dacht ik  hoe kan ik nu stoppen na alles wat de teams voor me gedaan hebben, nee dat kan niet. Vast besloten pakte ik mijn fiets en ging voor de laatste vier uur.

We reden s’ nachts door een tent wat heel leuk was omdat we daar en ook op het wolfsven iedere ronde  aangemoedigd werden. Dit alles heeft er voor gezorgd dat ik na 41 ronden totaal 328 km helemaal uitgeput de eindstreep haalde en toch nog een achtste plek heb kunnen halen van de twintig individuele rijders.
Hierbij wil ik als nog de jongens en mijn vrouw bedanken voor het verwezenlijken van deze 24 uurs race.
  
Fred v Poppel

 


 

 
No images

Slider

Strava

Merken

Banner